Doofheid

Bij Dalmatische honden komt doofheid voor.
Dit is overigens niet het enige ras waar doofheid voorkomt en er
zijn zelfs rassen zoals de Argentijnse Dog waarbij het percentage
doof geboren pups veel groter is dan bij de Dalmatische hond.
Wereldwijd besteden clubs en
fokkers van Dalmatische honden al
jarenlang aandacht aan het
terugdringen van de doofheid.
Een ervaren fokker herkent tussen
de 3 en 4 weken een dove pup al in
zijn nestje en deze pups worden in
Nederland binnen de rasvereniging
ingeslapen.
Immers een dove pup kan een gevaar zijn voor zijn omgeving.
Ze zijn onbetrouwbaar in het verkeer en kunnen angstig agressief
reageren naar andere honden en kinderen.
De eenzijdig horende hondjes is een lastiger verhaal. Deze pups
zijn veel moeilijker te traceren, omdat de pup gewoon normaal
reageert.
Zowel de hond alsook u als eigenaar zullen niets merken van deze
eenzijdigheid. Voordat in Nederland de gehoortest werd
ingevoerd, wisten fokkers niet dat er ook eenzijdig horende pups
waren en fokten zij dan ook met één en tweezijdig horende
honden door elkaar heen.
De gehoortest

In 1996 heeft de Nederlandse club voor Dalmatische Honden de
gehoortest voor alle binnen haar club geboren nesten verplicht
gesteld. Deze gehoortest, uitgevoerd door speciaal daarvoor
aangestelde dierenartsen die een zogenaamd audiometrisch
apparaat hebben aangeschaft, geeft inzage in het aantal
eenzijdig en tweezijdig horende puppies.

Helaas komt het nog regelmatig voor dat onervaren fokkers bij
de gehoortest erachter komen dat zij ook een volledig doof
hondje of zelfs hondjes in hun nest hebben welke dan alsnog daar
moeten inslapen. Dit laatste is een treurige situatie die zoveel
mogelijk voorkomen moet worden.

Bij de gehoortest krijgen de pups een hele lichte sedatie om het
testen te vergemakkelijken en de uitslag zo betrouwbaar mogelijk
te maken. De pup krijgt een naald met elektrode boven op het
hoofd en een elektrode in het oortje.
Vervolgens zien wij via een computer beeldscherm de uitslag van
de geregistreerde hersengolven. Er moet een bepaald patroon in
de uitslag zitten met een bepaalde opvolging van pieken en dalen
om de hond horend te verklaren aan dat oor.

Bij een vrijwel vlakke lijn hebben we te maken met een doof oor.
Er wordt getest bij 70 dB en bij twijfel nogmaals bij 90 dB.
De geteste hondjes ontvangen allemaal een officieel gehoortest
certificaat. Wanneer u voor een pup gaat kijken bij een goede
fokker, zal deze altijd de gehoortest papieren kunnen laten zien.

De pups worden meestal getest tussen de 6 en 7 weken.
In Nederland wordt momenteel alleen maar gefokt met tweezijdig
horende honden. De eenzijdig horende honden krijgen wel een
stamboom om eventuele inzet in de fokkerij in de toekomst
mogelijk te houden.
Heup Dysplasie (HD)

Het is een afwijking aan het heupgewricht waarbij de kop en de
kom niet goed aansluiten. In hele ernstige gevallen van HD is er
niet eens sprake meer van een kom en komt de kop helemaal los
van het bekken te liggen en wordt dan enkel nog door pezen en
spierbanden enigszins op zijn plaats gehouden.

U kunt zich voorstellen dat een hond die deze vorm van HD heeft
niet goed zal kunnen lopen en bovendien veel pijn heeft. HD gaat
meestal ook gepaard met botafwijkingen en botwoekeringen aan
de randen van kop en kom.
HD kan gedeeltelijk genetisch bepaald zijn. We schrijven hier gedeeltelijk, omdat er ook allerlei andere invloeden zijn die mede HD kunnen veroorzaken.

Genetisch bepaald

Dit betekent dat de voorouders van de hond bepaalde genen kunnen doorgegeven aan hun kinderen welke daardoor meer risico lopen op het verkrijgen van deze heupafwijking.

Milieu invloeden

Het is bekend dat de grote zwaardere rassen meer risico lopen.
Zeker als deze pups vervolgens ook nog eens verkeerd gevoerd worden
en of verkeerde beweging krijgen in hun snelle opgroei fase.
Daarnaast geldt ook dat veel te dikke honden meer risico lopen.
Ook een ongeluk zoals een verkeerde val of een aanrijding kunnen er
voor zorgen dat het gewricht beschadigd raakt waardoor HD ontstaat.

Constatering van HD

Fokkers die verantwoord fokken laten hun fokdieren testen op HD.
Als de hond minimaal 1 jaar oud is kunnen er speciale röntgenfoto's van
beiden heupen gemaakt worden. Dit gebeurt in twee verschillende
posities bij een hiervoor gekwalificeerde dierenarts.
Deze foto's worden vervolgens opgestuurd naar de W.K. Hirschfeld
Stichting (WKHS) die de foto's beoordeelt.

Deze stichting is het enige orgaan in Nederland dat een officieel oordeel
mag vellen over HD foto's. Wanneer een fokker u foto's van een
dierenarts laat zien met daarop een uitslag is dit nooit officieel.
De enige officiële uitslag komt van de WKHS (zie voorbeeld).
Op de uitslag wordt aangegeven welke gradatie van HD de hond heeft.
Daarnaast wordt ook de diepte van de kom
aangegeven. Dit gebeurt met een getal, de
zogenaamde Norbergwaarde.
De diepte van de kom is natuurlijk ook mede
bepalend voor de stabiliteit van het
gewricht. Hoe hoger deze waarde is des te
beter. De waarde kan maximaal 45 zijn.
Tot slot wordt nog aangegeven of er aan
het gewricht botafwijkingen zijn
geconstateerd.
Het testen van ouderdieren op HD betekent een goede verantwoorde manier van omgaan met dit fokprobleem in een groot aantal rassen.
Het betekent echter nooit dat uw pup hierdoor gevrijwaard is voor het
verkrijgen van HD!
Immers er zijn nog vele andere invloeden die HD kunnen veroorzaken,
de zogenaamde milieu invloeden. Bij Dalmatische honden komt weinig tot
geen HD voor. Binnen europa laten alle goede fokkers al jarenlang hun
fokdieren testen op HD en dit kunt u op de stamboom van uw hond
terugvinden.
Nierproblemen

Dalmatische honden zijn, net als mensen overigens, gevoelig voor het
aanmaken van nier/blaasstenen. Zij missen het enzym allantoin dat
uraten omzet naar urinezuur. Dit gebeurt bij Dalmaten niet of nauwelijks
waardoor zij altijd een verhoogd gehalte aan uraten in hun urine
hebben.

Gekoppeld aan het stofwisselingsafbraakprodukt van eiwitten
"ammonium" ontstaan dan gemakkelijk nier/blaasstenen welke
voornamelijk uit ammoniumuraten bestaan.
De meeste Dalmatische honden hebben gedurende hun leven nergens
last van en zouden er toch stenen ontstaan dan is er een goede
behandeling mogelijk.

Toch is voorkomen natuurlijk altijd beter dan moeten genezen.
Voor Dalmatische honden gelden dan ook twee hoofdregels:
  • Altijd voldoende en vers water geven.
  • Zodra de hond geen puppyvoer meer nodig heeft, overstappen op een volwassenvoer met een niet te hoog dierlijk eiwitgehalte, liefst zo tussen de 20 tot 23%. Nog beter is een
    voer dat een laag gehalte aan purinen bevat zoals bijvoorbeeld
    Lam en rijst voeders of voeders die voornamelijk op kip of
    kalkoen zijn gebaseerd.
    Bij problemen met plassen hetgeen vooral voor reuen een
    pijnlijke aangelegenheid kan zijn dient direct een dierenarts
    ingeschakeld te worden. Met medicijnen en het juiste dieet kan
    de hond gewoon oud worden.
Dalmatische honden hebben altijd een verhoogd concentraat aan uraten
in de urine. Dit is niets verontrustends. Sommige dierenartsen die urine
van een dalmaat onderzoeken schrikken hiervan en melden de eigenaar
dan dat de hond wat aan zijn nieren mankeert. Dit is meestal niet zo.

Zo hoeft u ook niet te schrikken als uw jonge pup "wit" plast.
Dit verschijnsel zie je vaak bij het ochtendplasje op de koude stenen.
De urine slaat dan wit uit. Mocht u toch ergens ongerust over zijn, neem
dan contact op met uw fokker of natuurlijk de dierenarts.

Lees verder