Myositis

Maart 2001 is onze Dayca overleden aan myositis. Een ziekte die vaker
blijkt voor te komen bij honden zoals Dobermanns en herdershonden,
maar ook bij onze Dalmaten.
Na eigen inventarisatie zijn wij zelf al op 5 gevallen in een familielijn
gekomen. Dit zijn allemaal gevallen die binnen de Nederlandse Club voor
Dalmatiche Honden bekend zijn geworden.

Maar hoeveel honden zijn er wellicht al niet geweest die aan dezelfde
soort verschijnselen zijn overleden, maar waarbij de eigenaar dit wellicht
niet aan de fokker of de club heeft gemeld.

Wat is Myositis?

Letterlijk betekent het ontsteking van de spieren. Het is een chronische
aandoening waarbij het immuunsysteem van de hond wordt ontregeld.
Er is geen genezing mogelijk. Hoogstens kan het proces gestopt worden
en/of onder controle gehouden worden.

Welke honden krijgen Myositis?

Zoals bij zoveel ziekten is er altijd een bepaalde erfelijke predispositie
voor een ziekte, maar het is niet op voorhand te zeggen welke honden
de ziekte ook daadwerkelijk zullen krijgen. Dit hangt vaak van toevallige
factoren af.
De trigger die de ziekte tot uiting kan brengen kan een inenting zijn, een
bepaalde giftige stof die de hond per ongeluk binnenkrijgt of bepaalde
medicijnen of een griepvirus...?

De symptomen

Het gevolg is ernstig!
De hond krijgt hoge koorts en uiteindelijk slaat het immuunsysteem van
de hond op hol. Normaal gesproken zorgt het immuunsysteem voor het
buiten blijven van niet lichaamseigen stoffen, maar bij honden met
myositis maakt het lichaam van de hond zogenaamde auto antiboddies
aan welke tegen de lichaamseigen eiwitten gaan vechten.

Myositis wordt daarom ook wel een auto-immuun ziekte genoemd.
Honden die lijden aan Myositis hebben eigenlijk allemaal spierverlies.
De auto antiboddies tasten de lichaamseigen eiwitten aan.
Aangezien spieren zijn opgebouwd uit eiwitten worden de spieren
langzaam afgebroken. De hond lijkt af te vallen, maar verliest in
werkelijkheid zijn bespiering.

Het meest duidelijk waarneembaar is dit vaak op de kop waar de
kauwspieren en kopspieren gaan verdwijnen en de honden een
schedelige uitdrukking krijgt. Ook de spieren van de gewrichten
verdwijnen langzaam wat het lopen uiteindelijk steeds moeilijker maakt.
Ook het hart is een spier en als deze ook wordt aangetast heeft dit al snel de dood tot gevolg.

Wij hebben ook gehoord van een geval waarbij de slokdarm werd
aangetast en de hond uiteindelijk niet meer kon eten.
Behalve symptomen als koorts, verzwakking, spierverlies, genezen
kleine wondjes en infecties ook niet meer. Haren en nagels groeien niet
meer en er kunnen ook plaatselijk bloedige plekken op de huid ontstaan.
Vaak aan de neus of bek of rond de ogen en of poten.

De behandeling

De behandeling zal gericht zijn op het onder controle krijgen van het op
hol geslagen immuunsysteem. Onze Dayca kreeg hiervoor de
corticosteriode Prednison en een onderdrukker van het immuunsysteem
Immuran genaamd.
Bij sommige honden lukt het om hun situatie te stabiliseren.
Verloren en/of reeds aangetast spierweefsel is niet meer te herstellen.

Bij onze super Dayc is dit stabilisatieproces net niet meer gelukt.
In haar bloed was reeds een verbetering waarneembaar, maar zij was
al teveel verzwakt en er was inmiddels te veel schade ontstaan
tengevolge van het verdwijnen van spierweefsel.
Zij werd net geen 7 jaar oud.