De gezondheid van het ras

alles wat u behoort te weten

De Dalmatier is een gezonde levendige hond die weinig problemen kent. Ze blijven tot op hoge leeftijd speels en actief. De dagelijkse wandeling, het rennen achter de bal aan of het gooien met een stok.
Het zijn bezigheden waarmee u met een Dalmatier jaren vooruit kunt.

Kortom, de Dalmatische hond is gelukkig een gezond ras te noemen.
Toch zijn er ook een aantal aandachtspunten binnen het ras waar wij als fokkers extra op letten bij het maken van de fokcombinaties.
In deze rubriek besteden wij daar aandacht aan zodat u als puppykoper ook in dit opzicht goed bent voorgelicht.

Doofheid
Bij Dalmatische honden komt doofheid voor. Dit is overigens niet het enige ras waar doofheid voorkomt en er zijn zelfs rassen zoals de Argentijnse Dog waarbij het percentage doof geboren pups veel groter is dan bij de Dalmatische hond. Wereldwijd besteden clubs en fokkers van Dalmatische honden al jarenlang aandacht aan het terugdringen van de doofheid. Een ervaren fokker herkent tussen de 3 en 4 weken een dove pup in zijn nestje. Deze pups worden binnen de rasverenigingen meestal ingeslapen. Immers een dove pup kan een gevaar zijn voor zijn omgeving.
Ze zijn onbetrouwbaar in het verkeer en kunnen angstig agressief reageren naar andere honden en kinderen.

De eenzijdig horende pups zijn veel moeilijker te herkennen. Deze pups reageren eigenlijk heel normaal.
Zowel de hond alsook u als eigenaar zullen niets merken van deze eenzijdigheid. Voordat in diverse landen de verplichte gehoortest voor de Dalmatier werd ingevoerd wisten fokkers van Dalmatische honden niet van het bestaan van eenzijdig horende honden en fokten zij dan ook met één- en tweezijdig horende Dalmatiers door elkaar heen.

De gehoortest
Rond 1996 hebben een aantal rasverenigingen, waaronder Duitsland en Nederland, de gehoortest voor alle binnen haar club geboren nesten verplicht gesteld. Deze gehoortest wordt uitgevoerd door speciaal daarvoor aangestelde dierenartsen die een zogenaamd audiometrisch apparaat hebben aangeschaft.
De test geeft inzage in het aantal eenzijdig en tweezijdig horende pups in een nest. Bij de gehoortest krijgen de pups een hele lichte sedatie om het testen te vergemakkelijken en de uitslag zo betrouwbaar mogelijk te maken. De pup krijgt een naald met een elektrode boven op het hoofd en een elektrode in het oortje.

Vervolgens zien wij via een computer beeldscherm de uitslag van de geregistreerde hersengolven. Er moet een bepaald patroon van pieken en dalen in de uitslag zitten om de hond aan dat oor horend te verklaren. Bij een vrijwel vlakke lijn hebben we te maken met een doof oor. Er wordt getest bij 70 dB en bij twijfel nogmaals bij 90 dB. De geteste hondjes ontvangen allemaal een officieel gehoortest certificaat.
Bij onze kennel krijgt u uiteraard een kopie van deze officiële gehooruitslag in uw kennelmapje mee.

De pups worden meestal getest tussen de 6 en 7 weken. In Nederland en Duitsland wordt momenteel alleen maar gefokt met tweezijdig horende honden. De eenzijdig horende pups krijgen ook een stamboom mee om een eventuele inzet in de fokkerij in de toekomst open te houden.

Fokkers die buiten de verenigingen fokken laten hun hondjes meestal niet testen en kunnen dus ook geen officiële gehoortest overleggen. Een puppy zal daar wellicht iets goedkoper zijn maar u loopt dan wel het risico een volledig dove pup te kopen…

Heup Dysplasie (HD)
HD is een afwijking aan het heupgewricht waarbij de kop en de kom niet goed aansluiten. In hele ernstige gevallen van HD is er niet eens sprake meer van een kom en komt de kop helemaal los van het bekken te liggen en wordt dan enkel nog door pezen en spierbanden enigszins op zijn plaats gehouden.

Bij de Dalmatische hond komt HD nauwelijks voor. Het is bij de Dalmatier dan ook beslist geen gezondheidsprobleem te noemen. Onze honden worden wél getest op HD om ervoor te zorgen dat HD geen probleem gaat worden in ons ras.
We besteden op onze website toch even aandacht aan dit onderwerp omdat HD vaak genoemd wordt als een groot probleem bij rashonden in het algemeen.

U kunt zich voorstellen dat een hond die een ernstige vorm van HD heeft niet goed zal kunnen lopen en bovendien veel pijn heeft. HD gaat meestal ook gepaard met botafwijkingen en botwoekeringen aan de randen van kop en kom.
Er zijn rassen waar HD inmiddels echt een probleem is geworden. HD kan gedeeltelijk genetisch bepaald zijn.
We schrijven hier gedeeltelijk, omdat er ook allerlei andere invloeden zijn die mede HD kunnen veroorzaken.
Bijvoorbeeld teveel en verkeerde beweging in de opgroeifase of het voeren van een slechte kwaliteit voer!

  • Genetisch bepaald
    Dit betekent dat de voorouders van de hond bepaalde genen kunnen doorgegeven aan hun kinderen welke daardoor meer risico lopen op het verkrijgen van deze heupafwijking.
  • Milieu invloeden
    Het is bekend dat de grote zwaardere rassen meer risico lopen. Zeker als deze pups vervolgens ook nog eens verkeerd gevoerd worden en/of verkeerde beweging krijgen in hun snelle opgroei fase. Daarnaast geldt ook dat veel te dikke honden meer risico lopen. Ook een ongeluk zoals een verkeerde val of een aanrijding kunnen er voor zorgen dat het gewricht beschadigd raakt waardoor HD ontstaat.